दैनिक परिपाठ
13 फेब्रुवारी
🙏🏾 साहित्यमंच ब्लॉगला भेट दिल्याबद्दल धन्यवाद 🙏🏾
'दैनिक परिपाठ' या सदरात काही सूचना,बदल,सुधारणा आवश्यक असतील तर कृपया comment करावी. आपल्या अमूल्य मताचा आदर केला जाईल.
•संकल्पना :
वृषाली खाड्ये, मुंबई
• परिपाठ सदरे संकलन :
1) वर्षा प्रमोद चोपदार,मुंबई
2) मोहन सनगाळे,सिंधुदुर्ग
3) भारती प्रभाकर करडे,मुंबई
4) दिपाली कुंभार,मुंबई
5) जयश्री संजय माने,मुंबई
🏵️ मागील तारखेचा परिपाठ मिळविण्यासाठी येथे क्लिक करा.
प्रामाणिक लाकूडतोड्या
एका गावात एक गरीब लाकूडतोड्या राहायचा. तो खूप कष्टाळू आणि प्रामाणिक होता. रोज सकाळी तो जंगलात जाऊन लाकडे कापायचा आणि ती शहरात विकून आपला उदरनिर्वाह करायचा.
एके दिवशी नदीकाठी असलेल्या एका झाडावर चढून तो लाकडे कापत असताना, अचानक त्याच्या हातातून त्याची लोखंडी कुऱ्हाड निसटली आणि खोल नदीत पडली. लाकूडतोड्या खूप रडू लागला, कारण ती कुऱ्हाड त्याचे उपजीविकेचे एकमेव साधन होते.
त्याची व्याकुळता पाहून नदीची देवता प्रकट झाली. तिने विचारले, "बाळा, तू का रडतोस?" लाकूडतोड्याने सर्व हकीकत सांगितली.
देवतेने नदीत डुबकी मारली आणि बाहेर येताना एक सोन्याची कुऱ्हाड आणली. तिने विचारले, "ही तुझी कुऱ्हाड आहे का?"
लाकूडतोड्या म्हणाला, "नाही, ही माझी नाही."
देवतेने पुन्हा डुबकी मारली आणि यावेळी चांदीची कुऱ्हाड बाहेर काढली. लाकूडतोड्याने पुन्हा नम्रपणे नकार दिला.
शेवटी, तिसऱ्यांदा देवतेने नदीतून त्याची लोखंडी कुऱ्हाड बाहेर काढली. ती पाहताच लाकूडतोड्या आनंदाने ओरडला, "हो! हीच माझी कुऱ्हाड आहे!"
लाकूडतोड्याचा प्रामाणिकपणा पाहून देवता खूप प्रसन्न झाली. तिने त्याला त्याची लोखंडी कुऱ्हाड तर दिलीच, पण सोन्याची आणि चांदीची कुऱ्हाड देखील भेट म्हणून दिली. तो लाकूडतोड्या आता श्रीमंत झाला होता, पण त्याने आपला प्रामाणिकपणा कधीच सोडला नाही.
तात्पर्य (Moral of the Story) : "प्रामाणिकपणा हेच सर्वोत्तम धोरण आहे. कठीण प्रसंगातही सत्याची साथ न सोडल्यास त्याचे फळ नक्कीच मिळते."
🔺️ समूहगीते
🔺️ पसायदान
🔺️ ध्यान साधना
🔺️ वंदे मातरम् (राष्ट्रीय गीत)
THANKS FOR VISIT
ConversionConversion EmoticonEmoticon