दैनिक परिपाठ
31 जानेवारी
•संकल्पना - वृषाली सुरेश खाड्ये, मुंबई
• परिपाठ सदरे संकलन :
1) वर्षा प्रमोद चोपदार,मुंबई
2) मोहन कचरूलाल सनगाळे,सिंधुदुर्ग
3) भारती प्रभाकर करडे,मुंबई
4) दिपाली अनिल कुंभार,मुंबई
5) जयश्री संजय माने,मुंबई
> 🏵️ मागील तारखेचा परिपाठ मिळविण्यासाठी येथे क्लिक करा.
बाराशिंगा आणि त्याचे पाय
एका जंगलात एक खूप सुंदर बाराशिंगा (हरिण) राहत होता. एके दिवशी तो तलावावर पाणी पिण्यासाठी गेला. संथ पाण्यात त्याला स्वतःचे प्रतिबिंब दिसले.
स्वतःची सुंदर आणि डौलदार शिंगे पाहून त्याला स्वतःचा खूप अभिमान वाटला. तो मनात म्हणाला, "वा! निसर्गाने मला किती सुंदर शिंगे दिली आहेत, मी किती देखणा दिसतो!" पण जेव्हा त्याची नजर स्वतःच्या बारीक आणि कुरूप पायांकडे गेली, तेव्हा तो उदास झाला. तो देवाला दूषणे देऊ लागला, "देवा, तू मला इतकी सुंदर शिंगे दिलीस, पण हे पाय मात्र किती काड्यांसारखे आणि घाणेरडे दिले आहेत!"
तो असा विचार करत असतानाच, त्याला लांबून एका शिकारी कुत्र्यांच्या टोळीचा भुंकण्याचा आवाज आला. तो जीव वाचवण्यासाठी वेगाने धावू लागला. त्याचे तेच 'कुरूप' पाय त्याला वाऱ्याच्या वेगाने पुढे घेऊन जात होते. धावता धावता तो एका घनदाट झाडीत शिरला.
दुर्दैवाने, ज्या शिंगांचा त्याला गर्व होता, ती शिंगे झाडाच्या फांद्यांमध्ये अडकली. त्याने खूप प्रयत्न केला, पण तो सुटेना. शिकारी कुत्रे जवळ येत होते. शेवटी त्याने जीवाचे रान करून स्वतःला झटकले आणि त्याचे पाय कामाला आले; तो तिथून सुखरूप निसटला.
सुरक्षित ठिकाणी पोहोचल्यावर त्याला कळून चुकले की, ज्या सुंदर शिंगांचे तो कौतुक करत होता, त्यांनीच आज त्याचा जीव घेतला असता. आणि ज्या पायांना तो नाव ठेवत होता, त्यांनीच आज त्याचे प्राण वाचवले.
तात्पर्य : "वस्तूच्या बाह्य रूपापेक्षा तिची उपयुक्तता जास्त महत्त्वाची असते. जे दिसायला सुंदर आहे ते नेहमीच गुणकारी असेल असे नाही."
🔺️ समूहगीते
🔺️ पसायदान
🔺️ ध्यान साधना
🔺️ वंदे मातरम् (राष्ट्रीय गीत)
THANKS FOR VISIT
ConversionConversion EmoticonEmoticon